Od Nikolićevih političkih tragova najzanimlјiviji su oni iz vremena dok je bio ministar prosvete i crkvenih dela, u poslednjoj deceniji 19. i prvoj 20. veka. On je tada sproveo pretvaranje beogradske Velike škole u Univerzitet i omogućio osnivanje Opere pri Nacionalnom teatru u Beogradu

U prvim godinama poslije oslobođenja, Ćopić je u privilegovanoj poziciji popularnog pisca koji je u partizanima od prvog dana. Da je drukčijeg karaktera, mogao bi do kraja života da „prežvakava slatki hmelj mladosti“. No neki „novoklasni“ fenomeni Ćopiću odveć idu na živce. Otud i jeste napisao famoznu „Jeretičku priču“, pa se našao na udaru partijske discipline još i prije, nego, primjera radi, Milovan Đilas ili Dragoslav Mihailović

Slučaj je hteo da najlepše stranice istorije Pančeva ispiše jedan došlјak u taj grad, po majci Hrvat, po ocu Čeh. Ostavio je impresivan opus, ali je, nelogično i nepravedno, ostao nedovolјno poznat u istorijskoj nauci

„Pošla sam u svet da se sretnem sa dalekim ocem i svetskim slikarstvom. Pošla sam od toga da sastavim rastavljene roditelje. Oca i zavičaj, moj Požarevac sa dalekim svetom i sebe sa samom sobom“, reči su Milene Pavlović Barili

Skoro pola vijeka Pašić je bio jedna od ključnih figura srpske politike. Bio je premijer do aprila 1926, dakle, do osam mjeseci uoči svoje smrti. Uostalom, kralj Aleksandar ga je primio u audijenciju 9. decembra 1926, samo dan uoči smrti

Za otprilike tačno godinu dana biće vijek i po rođenja srpske matematičarke i fizičarke Mileve Marić Ajnštajn. Istovremeno, u susret velikom jubileju – Ministarstvo kulture Republike Srbije sa opštinom Ruma radi na obnovi njene porodične kuće, koja ima nespornu istorijsku vrijednost

„Njen iskorak u svet apstrakcije, naročito, predstavlja izuzetan pomak kojim je dosegla vrh srpske i jugoslovenske umetnosti svoga vremena, čistoću, raspevanost, i oslobođenje posle koga ništa više nije bilo isto, pa ni povratak predmetu i figuri, koji se kasnije neminovno dogodio“, kaže istoričarka umjetnosti Ana Popović Bodroža

„Sentandreja na Dunavu usred Mađarske, i Hilandar na Jegejskom moru u Grčkoj, jedinstvena su dva primera grandioznih spomenika koje je jedan narod podigao u tuđoj zemlji, van svojih državnih granica“, svojevremeno je napisao Milan Kašanin, srpski književnik i istoričar

U Sarajevu tvrde da su 25. novembra 1943. u Mrkonjić Gradu udareni temelji današnje BiH, a iz Banjaluke odgovaraju da su ti temelji srušeni 1. marta 1992. kada je održan referendum za izlazak BiH iz zajedničke države Jugoslavije

Danas u Banjaluci nema ni slova koje podsjeća da je taj grad nekad bio dio zemlje u kojoj je vladao onaj koji je naredio progon Ćopića. Na Josipa Broza Tita ništa više ne podsjeća u gradu na Vrbasu, dok Branko ima neke svoje kutke