Današnji istraživači treba da prevaziđu kompleks da su Srbi mlada kultura, koja se javlja tek od 19. veka i kaska za evropskim narodima. Ta kultura je bila i mediteranska i vizantijska i srednjoevropska, što osim književnosti najbolje svjedoče naši srednjovekovni manastiri

Što se tiče umetnosti ili pisanja, neminovno je da smo u jednom u mnogo čemu raspalom svetu. Nigde nije dobro. Ali mislim da svet neće propasti. Svet je toliko bezuman da on ne može da propadne i ta besmisao sveta je šansa za nas da preživimo

Pri tome oni nisu svesni šta zaista znači ta fora na koju se pale. Mladi spominju Dražu, Pavelića ili Tita, ali oni zapravo ne mogu da objasne stvarni istorijski kontekst, ni tih ličnosti, ni događaja koji iza njih stoje. Tu verovatno postoji i neka vrsta protesta protiv svakodnevnice, autoriteta, roditelja, kao što je nekada bio pank…

Unatoč tome ne odustajem od novinarstva jer i dalje vjerujem da bez obzira na jeftini komercijalizam i sve veću idiotizaciju medija postoje oni koji žele pročitati istinu, na primjer, o srpskim bakama koje su ljetos rastjerivali ljudi u crnim kapuljačama ili o drugim marginaliziranim skupinama kojima novinari daju pravo glasa

Manastiri su bili prva učilišta i prve bolnice, prvi univerziteti i saborna mesta narodnih odluka. Oni su mesta koja su obeležila trajanje našeg naroda, jer u svim turbulencijama koja smo prolazili, i kao narod i kao društvo, manastiri su ostajali kao svetionici te vekovne istrajnosti

Vaskrs nije samo običaj ili kultura, nego vjera u Hristovu pobjedu nad smrću i vaskrsenje. Milioni hrišćana su u velikim mukama položili svoje živote svjedočeći Hrista. Najgore od svega, mnoga zlodjela počinjena su u uvjerenju da su u službi Bogu. Dotle seže ljudski pad

Za decu koje su obuzele video igre, takozvani realni život brzo postaje dosadna pauza između tih video atrakcija. Danas je strip puno priznatiji kao umetnički medij, ali u isto vreme ne dopire do tolikog broja adolescenata kao u vreme naših odrastanja

Tuđmanove ideje su kod mladih formirale shvaćanje da su ustaše bile loše, ali su se borile za hrvatsku državu, dok su se partizani borili za Hrvatsku unutar Jugoslavije, koju je interpretirao kao najnegativniju u povijesti hrvatskog naroda

Goranka Matić je fotografisala bez zadnje namere. Samo na taj način ona je mogla da „otvori“ sva ta različita lica. Bez obzira na to ko su ti ljudi bili, ona je tražila u njima ono najbolje, njihovo lice iza javne maske

Kroz ceo život, a onda i snimajući ovu seriju, sreo sam mnogo Srba proteranih iz Hrvatske, koji sada žive u Srbiji. Svi ti ljudi su izbačeni iz svojih kuća, sa ognjišta njihovih očeva i dedova, istrgnuti su iz jednog vekovnog načina života i zbog toga osećaju prilično veliku bol, ali ne mrze