Branislav Petrović

Branislav Petrović – pisac zbog kojeg se dolazilo u Beograd

„Brana je čitavih četrdeset godina bio za beogradsku kulturu i kafanski život ono što je za brazilski život bio igrač fudbala Garinča: narodna radost. Brana je bio razlog za put u Beograd mnogom i darovitom i jurodivom pjesniku, stihoklepcu ili zvjezdoznancu iz čitave Jugoslavije. Bilo je dosta takvih koji su i jedno sjedenje u kafani blizu Branina stola smatrali diplomom o položenom majstorskom ispitu“, pisao je Sinan Gudžević o Petroviću

Ivan V. Lalić

Ivan V. Lalić – pjesnik ljeta i mora

Lalić je unutar književne scene u socijalističkoj Jugoslaviji jedan od najizrazitijih primjera međusobnih veza Beograda i Zagreba. Mada rođenjem i dominantnim dijelom života tipični Beograđanin, formativne godine – i ljudske i književne moglo bi se reći – proveo je u Zagrebu. To je posljedica i ponešto tragičnih okolnosti. Veza sa Zagrebom bio mu je otac, a veza sa Beogradom majka

Materice

Djetinjci, Materice i Oci – predbožićne svetkovine porodične ljubavi

Kao što je i krsna slava tipična srpska svetkovina koja postoji stoljećima, tako su to i Djetinjci, Materice i Oci koji se proslavljaju tri nedjelje zaredom pred Božić. Ono što je važno u ovom trodijelnom pravoslavnom srpskom običaju je optimizam u ljubavi između roditelja i djece i vjera u snagu porodičnog jedinstva i bezgranične ljubavi

Mihailo Obrenović

Mihailo Obrenović – knjaz koji je modernizirao Srbiju

Vladat će samo osam godina, ali poslije tih osam godina ostavit će Srbiju koja je u nezamislivo kratko vrijeme preskočila vjekove, koja je iz orijentalne zaostalosti skočila u modernost u raznim vidovima. Isto tako, Knjaz Mihailo je bio prvi koji je s pozicije vladara postavio Srbiji za zadatak da bude „jugoslavenski Pijemont“

Đorđe Bukinac

Đorđe Bukinac – ljekar i simbol boemštine stare Banjaluke

„Kuća Bukinca“, još jedan od simbola nekadašnje gospodske Banjaluke, nedavno je sravnjena sa zemljom pod naletom urbane modernizacije. Nezaštićena i zaboravljena otišla je u istoriju, a tamo je već odavno vlasnik te kuće, Đorđe Bukinac, vojnik, intelektualac, boem i, prije svega, ljekar i humanista

Rok štampa

Jugoslovenska rok štampa – promovisanje zapadnih vrednosti i načina života

Na televiziji nikada nije bilo dovoljno prostora, na radio se teško dolazilo, zato je uloga štampe bila neprocenjiva. Šta ti vredi da imaš instrumente, razglas, kombi, celu ekipu oko sebe – ako niko nije pokušao da objasni publici ko si i dokaže joj da je baš tebe tako dugo čekala. U tom segmentu scena je imala dosta sreće. I podršku režima

SNP

Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu – dugi put kroz ravnicu

Prva stalna adresa Srpskog narodnog pozorišta od 1894. godine bila je kuća veleposjednika Laze Dunđerskog u centru Novog Sada preuređena u teatar. Ta kuća mala je specijalne podove, svu tehničku opremu, šesto sjedišta i električnu rasvjetu, što je tada bilo čudo neviđeno, a najamnina je bila krajnje simbolična – forinta za godinu dana. U to doba postojale su i snažne veze između kazališnog Zagreba i pozorišnog Novog Sada

Alfred Pihler

Alfred Pihler – biskup koji je osudio zločine nad Srbima

„U ovoj zemlji su u prošlom ratu mnoga naša braća pravoslavne vjere poginula zato što su pravoslavci. Oni koji su ih ubijali imali su u džepu katolički krsni list. Zvali su se katolici. I ti kršćani ubijali su druge ljude, također kršćane, zato što nisu Hrvati i katolici… Mi bolno priznajemo tu strašnu zabludu tih zalutalih ljudi…“, naveo je u svojoj Božićnoj poslanici 1963. biskup Pihler