Možda je moje selo sada prazno, možda više nemam ni stare slike, verovatno su izgorele sa kućom, ali imam sećanja koja vrede više od hiljadu slika i milion reči, kaže glumica Maja Kolundžija Zoroe i sama „dijete iz kolone“

„Ovde, u Mrkonjić Gradu, koji i sam nosi duboke rane stradanja, večeras nas je sabrala ljubav prema našim mučenicima, srodnicima, susedima i sunarodnicima koji su tokom užasnog progona sa svojih vekovnih ognjišta sa prostora Dalmacije, Like, Korduna i Banije avgusta 1995. godine nevino izgubili živote. Sa posebnim bolom sećamo se postradalih na Petrovačkoj cesti, gde su, u izbegličkoj koloni i na putu ka spasenju, stradali nedužni ljudi, starci, žene i deca.“

U oktobru 1995. u akcijama hrvatske vojske na području Mrkonjić Grada ubijeno je više stotina ljudi. Početkom proljeća sljedeće godine na gradskom groblju otkrivena je masovna grobnica u kojoj je pronađeno 181 tijelo, među kojima 81 civil, od čega 10 žena

Srpsko narodno vijeće (SNV) danas u selu Komić, općina Udbina, komemorira sve one koji su izgubili živote, domove i zavičaj tokom i u danima nakon VRO “Oluja”. U nastavku prenosimo 19. Izjavu sjećanja SNV-a.

Kada su 2004. u martovskom pogromu do poslednjeg kamena uništili Svete arhangele kod Prizrena, preživela je samo jedna siva manastirska mačka. Pretekla je vatru i palitelje i pojavila se kao znak života. Jučerašnje hiljade ljudi na Kosovu i Metohiji su mozaik pobede koja zna da trpi i čeka slobodu.

Kralj Petar, a potom i kralj Aleksandar, bili su članovi Venčačke zadruge do osnivanja kraljevog podruma na obližnjem Oplencu. Kao zanimljivost, posebno se ističe velika staklena bačva, zapremine 70.000 litara, koja je izrađena u Francuskoj po Aleksandrovoj narudžbi

U Republici Srpskoj ovogodišnji 4. jul proglašen je danom žalosti, sva štampa je izašla u crno-bijelom tonu, zastave su bile spuštene na pola koplja, a koncert Bijelog dugmeta na banjalučkom Kastelu, koji je zakazan za 4. jula u 21 sat, počeo je minut iza ponoći 5. jula

Društvena atmosfera je uglavnom takva da taj drugi neprestano predstavlja nešto kao neizgovoreni problem, kamenčić u cipeli, remetilački faktor mira u kući, kojem je uzrok možda davno zaboravljen, ali su posljedice i dalje žive i uporno truju naše odnose