Već od jeseni 1945. direktor je Biblioteke Matice Srpske. Upravo zahvaljujući njemu ova biblioteka postaje najvažnija vojvođanska bibliotečka institucija i druga po važnosti u cijeloj Srbiji. Godine 1954. jedan je od osnivača Filozofskog fakulteta u Novom Sadu kojem će biti i prvi dekan. Danas, kad je ova institucija neobično privlačna ne samo brucošima iz Vojvodine, nego sve više i iz ostatka Srbije, pa i Republike Srpske i Hrvatske, ima smisla potencirati viziju Mladena Leskovca

Niko od srpskih autora nije imao toliko razumijevanje za Antu Starčevića. Uz svijest o Starčevićevim manama, on je Skerliću bliži od onih za koje su Srbi i Hrvati dva naroda. Ključ bliskosti sa Starčevićem možda je u ovoj rečenici: „Njegova osnovna misao je: ni k Pešti, ni k Beču, no k sebi, sa verom u sebe, sa nadom u budućnost.“

„Dirnuvši u opasnu temu partizanske ‘nove klase’ i njenog brzog truljenja u preotetim vilama na Dedinju, skrenuo je na sebe pažnju dostavljača i navukao bes moćnika“, pisao je književni istoričar Predrag Palavestra o djelu Slobodana Selenića

Petrović je bio kritikovan za pronalazak „modusa vivendi“ s komunistima na sličan način na koji je zbog iste stvari kritikovan i Andrić. Ipak, čak i kod radikalno antikomunističkog dijela srpske javnosti, odnos prema Veljku Petroviću nikad nije bio lišen ambivalencije

Jedan od najznačajnijih stvaralaca srpske književnosti, pesnik, prevodilac, novinar, esejista…

„Divni glumac Jovan Janićijević Janaćko, nezaboravni Burduš iz serije ‘Muzikanti’, bio je u Los Anđelesu mesec dana. Čak je i štampa pisala o tome kako je bio gost Džona Vejna. Ponuđena mu je glavna uloga don Korleonea u filmu ‘Kum’ pod uslovom da nauči jezik. Janaćko se više nikada nije vratio u Los Anđeles.”

Ostavio nam je pedesetak pesama od vrednosti, od kojih nekoliko antologijskih, nekoliko drama, desetak priča, delo zadivljujuće iskrenosti koje se ponovo otkriva sa svakim novim kritičkim preispitivanjem