Grad Banjaluka ove godine srušio je sve rekorde po broju posjeta turista, što lokalne vlasti čini izuzetno ponosnim. Prema službenim podacima kroz grad je prošlo više od 100.000 ljudi sa strane, a riječ je samo o onima koji su svoj dolazak prijavili, pa je broj vjerovatno mnogo veći. Ono što povezuje sve turiste koji su, bar „na noć“, zašli ove godine do „Krajiške ljepotice“ jeste nezaobilazna šetnja kroz centar grada, pješačku zonu i glavnu ulicu koja je širom regiona poznata kao – Gospodska, iako se ona danas tako službeno ne zove. U toj ulici, već na njenom početku, odmah preko puta Gradske uprave, na jednom od objekata stoji natpis: „U ovoj kući se 20. aprila 1906. godine rodio Veselin Masleša“. Taj natpis praktično otkriva svojevrsnu tajnu. Naime, ulica nosi službeno ime po Veselinu Masleši, književniku, novinaru, revolucionaru i učesniku NOB-a.

Kako već navedosmo, Masleša se rodio u tadašnjoj Gospodskoj. Te 1906. godine Banjaluka nije imala mnogo ulica, ali ta centralna bila je posebna, u njoj su živjeli trgovci i drugi imućniji građani. Masleše nisu „rođeni Banjalučani“, kako to danas voli da se kaže. Njegov djed Jefto doselio se polovinom 19. vijeka iz Hercegovine, tražeći bolje uslove života za svoju porodicu. Nastanio se upravo na obalama Vrbasa, gdje je dobio i sina Aleksandra, vrlo visprenog mladića, nadarenog za trgovinu. Ubrzo nakon ulaska u trgovačke vode, sagradio je kuću u Gospodskoj gdje je sa Milevom dobio sina Veselina – Vesu. Aleksandra je posao vodio na sve krajeve Evrope. Na tim putovanjima poprimio je gospodske manire koje je prenosio na sina, zbog čega je Veselin od malih nogu bio izuzetno pitome i blage naravi. Kao jedanaestogodišnjaka zadesio ga je peh. U jednoj dječijoj igri kestenom je pogođen u oko. Ljekari su pokušali sve, ali vid je ostao trajno oštećen zbog čega je bio prinuđen da do kraja života nosi naočale po kojima je prepoznatljiv na svim fotografijama.

Djetinjstvo i ranu mladost provodi u Banjaluci. Još u gimnaziji stupa u revolucionarni omladinski pokret i akcije radničkog pokreta. U Zagreb na studije prava odlazi 1925. godine, ali veoma brzo prelazi u Frankfurt, gdje studira ekonomiju, a zatim i u Pariz na studije političke ekonomije i sociologije.

U Francuskoj počinje revolucionarni rad među studentima iz Jugoslavije, što nailazi na reakciju tamošnjih vlasti koje ga protjeruju u Beograd, ali se i tamo iz sličnih razloga nije dugo zadržao. Protjeran je u Banjaluku, pa se tako praktično vratio u rodni grad. Ali, nije odustajao od svoje misije. I tu dolazi u sukob sa lokalnim vlastima, biva zatvoren u zloglasnoj „Crnoj kući“, a hapšen je ukupno 14 puta.

Sredinom tridesetih upoznaje Jelenu Vučinić, rađa se ljubav krunisana brakom, a upravo je ona najzaslužnija za očuvanje njegove zaostavštine koja je danas u fundusu Muzeja Republike Srpske.

Tih tridesetih Veselin se kreće po raznim gradovima u Kraljevini Jugoslaviji, djeluje u Osijeku, vraća se u Beograd, dolazi u Banjaluku, sukobi se sa vlastima, piše tekstove, osniva listove, a drugu polovinu te dekade intenzivno provodi djelujući u komunističkoj partiji. S početkom rata iz Beograda se prebacuje u Krajinu, rodni kraj, a zatim završava u Crnoj Gori gdje učestvuje u borbama. Sredinom 1942. godine vraća se u Bosnu, u okolini Bihaća pokreće list Borba, a na prvoj sjednici AVNOJ-a izlaže referat „Narodnooslobodilačka borba i stvaranje AVNOJ-a” čime izaziva veliku pažnju svih prisutnih, nakon čega njegov status još više dobija na značaju.

Svoj kratak, ali buran život Veselin Masleša okončao je 14. juna 1943. godine, tokom bitke na Sutjesci. Nekoliko godina kasnije proglašen je narodnim herojem.

Kada je današnja Banjaluka u pitanju, osim što se najpoznatija gradska ulica zove po njemu, Masleša je zaslužan za još jedno ime koje je odavno upisano u istoriju ovih prostora. Naime, kada je 1926. godine osnivana sportska organizacija u Banjaluci koja je trebalo da okuplja omladinu, a pod sportskim plaštom, djeluje i politički, Masleša je novoosnovanom klubu dao ime – Borac. „Ako se borite za svoja prava, zašto da vam se klub ne zove Borac“, rekao je tom prilikom. Fudbalski klub Borac, simbol današnje Banjaluke, obilježiće naredne godine 100 godina postojanja.