Na današnji dan, pre pet godina, Sveti Arhijerejski Sabor Srpske Pravoslavne Crkve na svom zasedanju u Spomen hramu Svetog Save u Beogradu izabrao je mitropolita zagrebačko-ljubljanskog dr Porfirija za 46. patrijarha srpskog. Patrijarh Porfirije je ustoličen u tron srpskih patrijarha 19. februara u Sabornoj crkvi u Beogradu.
Njegova Svetost Patrijarh srpski g. Porfirije – od izbornog Sabora, preko ustoličenja, bogosluženja, kanonskih poseta eparhijama Srpske Pravoslavne Crkve, susreta sa najvažnijim ličnostima iz zemlje i sveta, dobrotvornih aktivnosti, intervjua do arhipastirskih obraćanja – već pet godina ispisuje istoriju Srpske Pravoslavne Crkve.
Na tom putu svesrdno, kako duhovno tako i materijalno, pomaže i rad Srpskog privrednog društva Privrednik iz Zagreba, prepoznajući njegov značaj za obrazovanje, osnaživanje i očuvanje identiteta srpskog naroda, na čemu su mu članovi i generacije Privrednikovih stipendista neizmerno zahvalni.
Njegova Svetost Patrijarh srpski Porfirije (Perić) je rođen 22. jula 1961. godine u Bečeju od oca Radivoja i majke Radojke. Na krštenju je dobio ime Prvoslav. Osnovnu školu je završio u Čurugu, a Gimnaziju „Jovan Jovanović Zmaj” u Novom Sadu 1980. godine. Zamonašen je po činu male shime od svog duhovnog oca, tada jeromonaha dr Irineja (Bulovića), sadašnjeg Episkopa bačkog, u manastiru Visoki Dečani, na Tominu nedelju 28. aprila/11. maja 1986. godine. Diplomirao je na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu 1987. godine. Blažene uspomene tadašnji Episkop raško-prizrenski, potonji Patrijarh srpski, Pavle (Stojčević) rukopoložio ga je 8. juna 1987. godine u manastiru Svete Trojice u Mušutištu u čin jerođakona. Postdiplomske studije je pohađao na Bogoslovskom fakultetu Nacionalnog i Kapodistrijskog univerziteta u Atini (1987–1990. godine).
U čin jeromonaha rukopoložio ga je Episkop bački dr Irinej 21. novembra 1990. godine, na Aranđelovdan, u manastiru Svetih Arhangela u Kovilju. Tada je postavljen za igumana te svete obitelji, koja je doživela svoj preporod – obnovljeni su stari i izgrađeni novi konaci, podignut je paraklis i otpočelo je freskopisanje manastirske crkve. Za njim u manastir dolazi mnoštvo mladih monaha i iskušenika. To su godine kada manastir Kovilj postaje duhovna matica mnogim mladim ljudima: intelektualcima, umetnicima, pogotovo iz Novog Sada i Beograda. Od tada se iguman Porfirije posebno angažuje i na lečenju obolelih od bolesti zavisnosti. U tom cilju on 2005. godine formira terapijsku zajednicu „Zemlja živih”, koja je priznata kao najuspešniji projekat za lečenje narkomanije i drugih bolesti zavisnosti. Na redovnom zasedanju Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve u Beogradu, održanom 14. maja 1999. godine, izabran je za Episkopa jegarskog – vikara Episkopa bačkog. Hirotonisao ga je Patrijarh srpski Pavle u novosadskoj Sabornoj crkvi 13. juna 1999. godine.
Doktorirao je 2004. godine na Bogoslovskom fakultetu Nacionalnog i Kapodistrijskog Univerziteta u Atini, odbranivši disertaciju na temu „Mogućnost poznanja Boga kod apostola Pavla po tumačenju Svetog Jovana Zlatoustog“ (Tó dynatón tēs gnóseōs toū Theoū eis tón Apóstolon Paūlon katá tón Hágion Iōánnēn tón Chrysóstomon). Od 2004. godine kada je izabran za docenta, zaposlen je na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, gde je nasledio čuvenog akademika dr Vladetu Jerotića na katedri Pastirske psihologije. Na Grupi za katihetsko i pastirsko bogoslovlje dva puta je biran za docenta (2004, 2010) i jednom za vanrednog profesora (2015), kada izvodi nastavu na predmetima osnovnih studija Pastirsko bogoslovlje sa psihologijom i Teologija Novog zaveta, kao i na drugim predmetima master i doktorskog studijskog nivoa. Na Grupi za biblijsko bogoslovlje (2021) bio je izabran za redovnog profesora iz uže naučne oblasti Biblistika.
Zajedno sa grupom stručnjaka: psihologa, lekara, kriminologa, sociologa, vladika Porfirije osniva udruženje koje se bavi resocijalizacijom žrtava destruktivnih verskih sekti i kultova. Episkop Porfirije je, već deceniju, ne samo predsednik Upravnog odbora, nego i pravi spiritus movens Humanitarnog fonda „Privrednik”, koji obezbeđuje stipendije za veliki broj talentovanih učenika i studenata bez obzira na versku i nacionalnu pripadnost.
Kao predstavnik svih crkava i verskih zajednica, 2005. godine je izabran za člana Saveta Republičke radiodifuzne agencije, a za svog predsednika Savet ga je izabrao 2008. godine. Kao predsednik Saveta Republičke radiodifuzne agencije episkop Porfirije je zastupao dugoročne interese društva i građana, nezavisno od političkih uticaja. U radiodifuznom spektru Srbije od tada se čuju i crkvene radio stanice. Dao je ključni doprinos pokretanju niza radijskih i televizijskih emisija koje se bave religijskim temama, kao i crkvenih radio stanica.
Sveti Arhijerejski Sabor mu 2010. godine poverava da utemelji svešteničku službu u Vojsci Srbije. Plodovi njegovog rada na tom polju nisu samo odgovarajući zakonski propisi, već i odabir vojnih kapelana, organizacija i opremanje hramova u kasarnama i vršenje prvih bogosluženja.
Sa kolegama sa Grupe za biblijsko bogoslovlje Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta učestvovao je u pokretanju i promociji Biblijskog instituta pri istoj instituciji (2015). Odlukom Svetog Arhijerejskog Sinoda predsedavao je Izvršnim odborom za proslavu jubileja Osam vekova autokefalnosti Srpske Pravoslavne Crkve (1219–2019).
Učestvovao je u radu brojnih međunarodnih i nacionalnih naučnih skupova (Boze, Zagreb, Istočno Sarajevo, Beograd i drugi).
Na redovnom majskom zasedanju 2014. godine, Sveti Arhijerejski Sabor Srpske Pravoslavne Crkve izabrao je dr Porfirija (Perića) za Mitropolita Eparhije zagrebačko–ljubljanske; iste godine 13. jula Patrijarh srpski g. Irinej (Gavrilović) ga je uveo u mitropolitski tron u hramu Preobraženja Gospodnjeg u Zagrebu.
Laureat je nagrade Bogoslovske akademije Svetog Ignjatija u Stokholmu (Švedska) za 2016. godinu, za doprinos pomirenju naroda na Balkanu i unapređenju jedinstva među hrišćanima.
Govori grčki i engleski, a služi se ruskim jezikom.
