Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca stvorena je 1. decembra 1918. godine ceremonijalnim susretom predstavnika Države Srba, Hrvata i Slovenaca s tada regentom Aleksandrom u Beogradu, uz obostranu pismenu i zapečaćenu želju za ujedinjenjem, ali sve nakon toga bile su trauma i agonija
Bad Blue Boysi su nastali 1987. godine ali njihovo prvo, ako se to tako može nazvati, vatreno krštenje bilo je na onoj po zlu čuvenoj utakmici između Dinama i Crvene zvezde u proljeće 1990. godine, kada je čitav Zagreb izgledao kao ratna zona sukoba jednih i drugih navijača, što je za mnoge bila više nego očita najava onoga što će se dogoditi godinu dana kasnije
Reditelj proslavljene i u svetu nagrađivane serije o Vuku Karadžiću
Zagreb je mnogo vjekova bio ‘grad na granici’ sa utvrđenim zidinama zbog provale Turaka, ali zbog trgovine bio je to grad sa više naroda, kultura i jezika.
Jednom je Privrednikovo sjedište u Zagrebu posjetio uvaženi Jovan Cvijić, geograf, profesor i rektor Univerziteta u Beogradu i predsjednik Srpske akademije nauka, kao i počasni doktor Univerziteta Sorbona i Karlovog univerziteta u Pragu. Nakon ove posjete je izjavio: „Varošku srednju klasu, koje nije bilo ni za vreme vladavine Nemanjića, koju nije mogla da stvori ta dinastija koja je bila bogata državničkim talentima, izgleda da će je danas stvoriti Privrednik.“
Bez obzira na sve unutrašnje protivrečnosti, slabosti i stalnu kampanju koja se protiv nje vodi, SPC, kao identitetsko i moralno uporište, među svim srpskim nacionalnim institucijama uživa najveći ugled i poverenje. Baš zato je ona meta destruktivnog delovanja svih unutrašnjih i spoljašnjih činilaca čiji je cilj slabljenje i razbijanje srpskog narodnog jedinstva, pa i same nacionalne svesti u Srba
Mika Petrović Alas bio je jedan od najznačajnijih matematičara svoga vremena, evropskog glasa i profesor na beogradskom fakultetu, koji je iškolovao i podigao na nivo univerzitetskih profesora većinu srpskih velikih matematičara prve polovine 20. vijeka
Uprkos globalističkim pokušajima da se poljuljaju temeljne vrednosti, naša deca još uvek pronalaze utočište u porodici, veoma su vezana za ukućane, drže do vrednosti koje nose iz svoje kuće i kad treba da odrede ono što je najlepše ili najvažnije, uvek se okreću ka onom najdubljem u sebi, naučenom u ranom detinjstvu
Desničin angažman u književnosti nije „ideološki“ nego „humanistički“. On nije pisao „lijepu književnost“, iako je bio artist, nego je vjerovao u onakvu književnost koja će pomoći čovjeku da bude više to što treba da bude – čovjek
Dugogodišnji istraživač društva Privrednik koji radi na Istorijskom institutu u Beogradu
Izneseni stavovi i mišljenja samo su autorova i ne odražavaju nužno službena stajališta Europske unije ili Europske komisije, kao ni stajališta Agencije za elektroničke medije ni Ministarstva kulture i medija. Europska unija i Europska komisija, kao ni Agencija za elektroničke medije ni Ministarstvo kulture i medija ne mogu se smatrati odgovornima za njih.
